Met deze CD wil Brass Band Limburg de verschillende muzikale mogelijkheden belichten. De muziek op deze CD is daarom sterk afwisselend. Naast een typisch groot werk voor brassband zijn een aantal solo’s te vinden op deze CD. Ook het lichtere repertoire en een gearrangeerd orkestwerk komen aan bod. Hiermee lopen de stijlen uiteeen van hemels tot hels, van innig geluk tot groot onheil en speels licht tot pompeus zwaar. Met deze muziekkeuze worde aangetoond dat de brassbandmuziek bij lange na niet kleurarm is.

Centaur, Derek Broadbent
I Himmelen, trad. arr. Tom Brevik, flugelsolo: Maurice Daemen
Ala et Lolly, S. Prokovief, arr. Maurice Hamers
Chameleon, Maurice Hamers, Eb-tuba solo: Sietze Renema
Toccata, Leon Boëlmann, arr. Eric Ball
Meiso, John Golland, soloists: Jhon Willems (baritone) Lynn Croft (alto)
Czardas, Johan Strauss II, arr. Howard Snell
Pantomime, Philip Sparke, Euphonium solo: Renato Meli
Stonehenge, Jan van der Roost

Centaur, Derek Broadbent
Deze concertopening staat reeds lange tijd op het repertoire van Brass Band Limburr, de mars bestaat uit lichte, speelse melodielijnen afgewisseld met krachtige tuttie passages waardoor de indruk ontstaat dat deze mars een weerspiegeling is van het wisselende karakter van een brassband.

I Himmelen, trad. / Tom Brevik
Het titelwerk van deze CD is een oud Noors volksliedje dat bewerkt werd voor brassband door Tom Brevik. De flugelhorn laat de luisteraar wijgzwijmelen in hogere sferen om tenstlotte met een open einde tot rust te komen. Maurice Daemen, de solist, studeerde bugel en orkestdirectie aan het Maastrichts conservatorium. Momenteel is Maurice docent en dirigeert hij enkele HaFa orkesten in de Limburgse regio.

Ala et Lolly, Serge Prokofiev / Maurice Hamers
Sergei Prokofiev (1891-1953) was een invloedrijke Russische componist die een trend zette in de muziek van de 20ste eeuw. Hij studeerde bij Reinhold Glière en Nicolay Rinksy-Korsakov. Deel 2 uit de Scythian Suite, Ala et Lolly, is een van de eerste orkestwerken van deze componist (1914). Het leverde hem meteen een reputatie als iconoclast op, Ala et Lolly draagt als ondertitel: The Evil Spirits of Darkness, waarmee de sfeer van de muziek meteen duidelijk wordt. Maurice Hamers maakte een arrangement voor brassband van dit werk. De première hiervan vond plaats tijdens de European Entertainment Championships in 1992 te Cardiff door Brass Band Limburg.

Chameleon, Maurice Hamers
Ter gelegenheid van de European Entertainement Championships 1991 in de De Doelen te Rotterdam schreef Maurice Hamers Chameleon, een solo voor es-Bas en brassband. Tijdens deze wedstrijd verdiende deze compositie niet alleen de prijs voor de beste solo-uitvoering, maar eveens de compositieprijs. Zoals bekend is de kamleon een dier dat zich aan de omgeving aanpast door te verkleuren. In deze compositie verkleurt de Eb-tuba van een lieflijk (smaragd-groen) dier naar een agressief (rood) wezen. In de cadenza worden deze twee kleuren of gemoedsstemmingen van de componist/solist afgeiwsseld, waarna het werk eindigt zoals het begonnen is: ultieme rust. Sietze Renema studeerde es-tuba aan het conservatorium van Groningen en Den Haag. Hij is thans werkzaam bij de Koninklijke Militaire Kapel.

Toccata, Leon Boëllmann / Eric Ball
De Suite Gothique van Léon Boëllmann is een groot werk voor orgel. Het arrangement van Eric Ball werd gemaakt ter gelegenheid van de ‘Second Section of the 1971 Regional Qualifying Finals for the National Brass Band Championships of Great Britain’. Het vierde deel van deze suite, toccata, geeft veel mogelijkheden om een brassband als een orgel te laten klinken. Met een donkere kleur imiteert het lage koper de pedalen van het orgel. Het hoge koper omspeelt deze pedalering met een speels karakter. Door deze combinatie worden veel boventonen van de grondtonen hoorbaar en geaccentueerd, hetgeen als een orgelklank getypeerd wordt.

Meiso, John Golland
Meiso is een duet voor bariton en alto. Het werk werd in 1990 voor de beroemde Black Dyke Mills Band geschreven ten behoeve van hun tournee in Japan. Meiso, vrij vertaald godsdienstige bespiegeling, is opgedragen aan de spelers Sandy Smith en Peter Christian van eerder genoemde band. De muziek is een afspiegeling van de gemoedrust van een componst wiens muziek een vurige overtuiging uitstraalt. Het stuk is gebaseerd op twee ideeën: het hoge koper verbeeldt de klokken van de Shinto tempel terwijl het lage koper een Shinto gezang uitbeeldt. Het werk bestaat uit een lange melodische lijn voor de solisten. De band beantwoordt deze lijnen met een zachte en sympatsiche begeleiding. Jhon Willems (bariton) heeft zijn euphonium en orgel sutdie aan het Maastrichts Conservatorium met succes afgesloten en is thans werkzaam als docent en dirigent van een harmonieorkest. Lynne Croft (Alto) genoot in Wales een muzikale opleiding en is eveneens werkzaam als docent.

Czardas, Johan Strauss II / Howard Snell
De Czardas is een nationale dans van Hongarije. Het is een fiere dans die wordt uitgevoerd door te improviseren op een basis danspatroon. De Czardas bestaat uit twee delen, een langzaam (lassu) en een snel (friss) gedeelte, waarbij het laatste gedeelte uit korte kleine danspassen bestaat. De Czardas stamt af van de magya-kör of van een militaire dans: de verbunkos. In Johan Strauss’ Czardas is het langzame gedeelte zeer kort uitgevallen. Ogenblikkelijk worwdt versneld naar het snelle opzwepende deel.

Pantomime, Philip Sparke
Dit werk van de beroemde Engelse compinist Philip Sparke is een uitstekend voorbeeld van hoe het repertoire voor euphonium zich ontwikkeld. Pantomime demonstreert het volledige bereik en het technisch potentieel van het instrument. Na een schitterrende melodieuze opening ontwikkelt het werk zich naar een speels 10/8 karakter. Na een tussenspel wordt dit gedeelte kort herhaald waarna een snel coda het werk besluit. Dit werk behoort zeker tot de meest virtuose composities voor euphonium. Renato Meli sloot zijn opleiding aan het Maastrichts Conservatorium cum laude af. Hij heeft reeds vele solistenprijzen met Brass Band Limburg behaald en is thans werkzaam bij de Marinierskapel der Koninklijke Marine.

Stonehenge, Jan van der Roost
In Zuid-Engeland staart sedert 3500 jaren een kring van reusachtige stenen en ondanks onderzoekingen en berekeningen door diverse geleerden weet men eigenlijk nog steeds niet precies wat de bedoeling ervan is. Gissingen en veronderstellingen dat er erediensten en rituelen gehouden werden zijn vele eeuwen aan de orde geweest. Maar tot nu toe zijn voor deze stellingen geen bewijzen gevonden. De meest gangbare opvatting is dat Stonehenge een gigantische kalender is. Door de opstelling van de stenenrij is het onder meer mogelijk om de zonsop- en ondergang van de midzomer- en midwinterdag te zien door middel van de zonnestralen. Ook de maanstanden kunnen gelezen worden via diagonalen. Hortom het wisselen van de seizoenen wordt in dit mysterieuze stenen monument zichtbaar. Het werk wil enkele stemmingsbeelden op muzikale wijze tot klinken brengen. De opening reopt de mistige en wazige sfeer op die rond het monument hangt. Wanneer het orkest tot een volume-uitbarsting komt, is het alsof de massieve reusachtige stenen joorbaar of zelfs tastbaar worden. Stonehenge werd gecomponeerd in opdracht van de stichting Wereld Muziek Concours Kerkrade en is opgedragen aan Jan en Henderika de Haan.